[Ranking] 10 สัญญาณบอกลา!

posted on 01 Feb 2011 06:15 by hayashikisara in Diary

10 สัญญาณบอกลา

 
 
 
เป็นหัวข้อที่เหมาะกับเดือนแห่งความรักจริงๆ... (คือ ให้รู้ตัวกันแต่เนิ่นๆ จะได้ไม่ต้องไปหวังอะไรกับวาเลนไทน์ กร๊ากๆ)

 

 

 

หลายคนชอบใช้วิธีบอกเลิกด้วยการ fade out หายไปจากชีวิตเค้า =_= ปล่อยให้เค้างงไปครึ่งชีวิตว่ากรุทำอะไรผิด? แต่จริงๆไอ้อาการอยากจะเลิกหรือจะ fade out ออกจากชีวิตเค้าเนี่ย มันก็พอจะมีสัญญาณให้จับกันอยู่บ้าง ทางญี่ปุ่นเค้าเลย Ranking ออกมาให้จับกันง่ายๆ จะได้รู้ตัวกันแต่แรกๆ เผื่อจะ Fade ออกไปจากชีวิตมันทันก่อน...

 

อันดับ 10 ไม่ถามโปรแกรมอะไรเราอีกแล้ว

อาทิตย์นี้เธอจะไปไหน? ว่างไหม? มีโปรแกรมอะไรหรือเปล่า? มันไม่ถามเราอีก หรือมันมีโปรแกรมของมันแต่ไม่บอกเรา คือมันไม่นับเราเป็นส่วนหนึ่งของโปรแกรมมันอีกแล้ว T^T (ส่วนผัวเดี๊ยนก็ยังไงดี... ข้อนี้อาจจะใช้กับมันไม่ได้ เพราะมันเป็นคนที่ตื่นขึ้นมาค่อยคิดว่ากรุจะทำอะไรวันนี้ =_= วันดีคืนดีมันก็ตื่นขึ้นมาตอนเช้าแล้วพูดว่า “วันนี้เราจะไปนาระกัน” @o@!!! )

  

อันดับ 9 บทสนทนาชวนทะเลาะมันเพิ่มขึ้น

เหมือนมันจะกวนตรีนเรา อารมณ์เสีย หงุดหงิดง่ายๆ แต่ก่อนพูดเล่นด้วย สนุก หัวเราะ วันนี้เล่นมุกเดียวกันมันหาว่าเราแป้ก... -_-;

 

อันดับ 8 ไม่ยิ้มแย้มกับเราเหมือนเดิม

แต่อยู่กับคนอื่นทำไมดูปกติ?

 

อันดับ 7 ช่วงเวลาเจอกันสั้นลง

นัดกัน แต่มันบอกจะต้องรีบกลับไปเลี้ยงหมา ให้ข้าวนก เอารถไปซ่อม อะไรของมันมากมาย คือถ้าดูหนังก็ดูหนังอย่างเดียวแล้วต้องรีบกลับไปเลย อีกหน่อยมันคงดูหนังกับเราได้ไม่จบเรื่อง...

 

อันดับ 6 “ช่วงนี้งานยุ่ง” จะเพิ่มมากขึ้น

ไม่มีเวลาจะโทรหา ไปหา หรืออะไรทั้งนั้น ดูๆแล้วมันก็ไม่ได้เป็นคนสำคัญของบริษัทซักหน่อยนี่หว่า...

 

อันดับ 5 วันหยุดก็ไม่ว่าง

แต่ก่อนเห็นมันว้างว่างและมีพลังเหลือ ไม่เคยเหน็ดเหนื่อย เดี๋ยวนี้บอกว่าวันหยุดอยากพักผ่อนบ้างอะไรบ้าง (ด้วยเสียงโกรธๆเหมือนกรุผิดที่ไปชวน) หรือที่บ้านเกิดจะใช้ทำอะไรอย่างนู้นอย่างนี้มากมายที่แต่ก่อนมันไม่เห็นเคยทำ...  

 

อันดับ 4 ถามคำตอบคำ

ไร้อารมณ์จะคุยกับเราอย่างสิ้นเชิง =_= คุยกับกรุแบบหวานอมขมกลืนมาก ถามอะไรตอบแค่นั้นและไม่คิดจะชวนคุย เผลอๆอยู่ด้วยกันมันนั่งเล่นแต่เกมหรือหาอะไรทำไปซะงั้น จะได้ไม่ต้องคุยกันอีก

 

อันดับ 3 บทสนทนาไม่ต่อเนื่อง

ต่อเนื่องจากอันดับ 4 คือพอเกิดเหตุการณ์ถามคำตอบคำขึ้นมา ความเงียบจะเข้าปกคลุมระหว่างเราสองมากขึ้น -_-; ชิ้ง... กันไปให้อึดอัด

 

อันดับ 2 ไม่ตอบเมล์ ไม่ตอบแมสเสจ

ไม่สนอีกว่ากรุจะทวิตหรือกระซิบอะไรใน Facebook แต่ก่อนงี้เม้นต์เป็นคนแรก เดี๋ยวนี้แทบไม่เคยเห็นเม้นต์มัน เผลอๆถอดสถานะการคบกันของเราออกไปให้กรุช็อคอีก

 

อันดับ 1 โทรไปแล้วไม่รับ

มันบอกงานยุ่ง เดี๋ยวว่างแล้วโทรกลับเอง แต่ผ่านไปสองอาทิตย์แล้ว กรุยังไม่เห็นมันว่างเลย...

 

ก็แล้วแต่ท่านแล้วล่ะว่าจะปล่อยมัน fade out ไป หรือจะ fade out เอง หรือจะคุยกันให้เป็นเรื่องเป็นราวไปเลย (แต่ทำใจไว้ด้วยว่ามันจะทำหน้าตาน่าเบื่อหน่ายหรือบอกไม่มีอะไรอย่างนั้นอย่างนี้ แต่ก็ค่อยๆหายไปจากเราอยู่ดี) บางคนก็ประหลาด เป็นฝ่ายหมดใจกับเค้าแล้ว แต่กลับอยากให้อีกฝ่ายเป็นคนบอกเลิกก่อน -_-; ศาลไม่ได้ตัดสินให้คนบอกเลิกก่อนมีความผิดทางอาญาหรือต้องเสียค่าปรับอะไรหรอกนะ

 

จริงๆแล้วเราต่างรู้ตัวกันเนอะ เวลาโดน Fade out เนี่ย... แต่บางทีมันก็ก้ำกึ่งนะ ว่ามันตั้งใจจะหายไปจากชีวิตเราหรือแค่หมดช่วงโปรโมชั่นไปเฉยๆ =_= กลายมาเป็นช่วงจ่ายรายเดือนธรรมดา มันก็จะจ่ายเราแต่การดูแลมาตรฐาน ไม่มีไอ้แคมเปญสุดที่รักมาให้หวานชื่นอีก ซึ่งมันเป็นเรื่องธรรมดา ไม่มีแคมเปญใดจัดได้ตลอดไป T^T มันจะต้องหมดช่วงโปรโมชั่นกันไปบ้าง แล้วแต่เค้าจะจัดให้นานแค่ไหน ถ้าโชคดีก็อาจจะมีแคมเปญเป็นพักๆ อันนี้แล้วแต่ดวง...

 

อ้วนแว่นเป็นคนที่ไม่ค่อยมีแคมเปญยิ่งใหญ่อะไร (อย่าไปหวังของหรือเซอไพรส์อะไรจากมัน อย่างดีมันก็จับอะไรจากตู้ยูโฟร์แคชเช่อร์มาให้...T^T) แต่บทพูด subtitle japanese ของมันเป็นอะไรที่สุดยอด (อย่าได้แปลเป็นไทย จะหากระโถนไม่ทันกันทีเดียว) ยิ่งพวกเมล์พวกแมสเสจ เป็นอะไรที่อ่านแล้วหลอมละลายกันได้ง่ายๆ (อย่าเอาหน้าตามาเลย ส่งเมล์มาแล้วกัน เอ๊ย ไม่ใช่)

 

... จริงๆก็ชอบนะ แต่ถ้าไม่คบกับอ้วนแว่นก็คงไม่รู้หรอกว่าเราเป็นทซึนน่ะ orz... คือปกติเราก็เป็นผู้เป็นคน เอางานเอาการ รักเด็ก(?) T^T แต่เวลามาพูดอะไรหวานๆเนี่ย มันไม่รู้จะตอบอะไรหรือทำหน้ายังไงน่ะ (ไหนว่าคนญี่ปุ่นไม่ค่อยพูดไง) บางทีทำท่าทางขุ่นเคืองเหมือนมันผิดที่มาบอกรักกรุอีก... -_-; ซึ่งเราคิดว่าเป็นสาเหตุให้คุณฮายาชิแกล้งเล่นนี่ล่ะ (เวรกรรม... คำเหล่านั้นเกิดจากความเป็น S ของมันหรือนี่...) เมื่อวานก็ย่องเข้ามากลางดึก (นอนคนละห้องกันน่ะ) ... มาจูบแล้วบอกรัก!! @///@!!!!!!!!!!!!!!!! (การ์ตูนมาก)

 

มองหน้าเราที่ตื่นมาแบบทำอะไรไม่ถูก... (เมิงมาปลุกกรุทำไมตีสองเนี่ยยยยยยยย) หัวเราะใส่แล้วกลับไปนอน... orz...

 

 

 
เง้อ... T^T

 

บางที... ก็บอกว่าเป็นการแก้แค้น ที่เราชอบพูดภาษาญี่ปุ่นด้วยบทพูดที่แบบ... กำกวม =_= (คือ... เดี๊ยนก็ไม่ได้กำกวมน้า!! ช่วยตัดสินด้วย!!!) คือคุณฮายาชิชอบมานวดไหล่ให้บ้าง นวดเท้าให้บ้าง (เป็นผัวที่ดีมาก กลับจากทำงานแล้วต้องมานวดต่อ) ในการนวดเนี่ย... คนเรามันก็ต้องมีคำสั่งให้ได้ดังใจกันบ้าง... ซึ่งบทพูดพวกนี้...มัน... ก็จะประมาณนี้ 「もっと激しくできないの?」、「もっと色々できないの?」、「力入れすぎ。」, 「サービスはこれだけ?」etc. (มากกว่านี้ไม่อาจเปิดเผยได้ เดี๋ยวพวกนักเรียนที่อ่านออกแต่ภาษาญี่ปุ่นมาอ่านมันจะช็อค) คือ... นวดไหล่อยู่ แน่นอน มันก็ต้องหมายถึงไหล่สิวะ!! -_-; (คุณฮายาชิ : "อริสรา... ภาษาญี่ปุ่นของเธอน่ะมัน...") อยู่บ้าน บางทีก็ชอบใส่กระโปรงสั้น กางเกงขาสั้น (ขัดกับบุคคลิกอย่างแรง) ซึ่งจริงๆก็เป็นตั้งแต่ที่ไทยแล้ว อยู่บ้านใส่กางเกงขาสั้นเนี่ย T^T ไม่ได้จะอ่อยใคร... มันบอก 「愛情表現が歪んでる。」(การแสดงออกทางความรักผิดกับชาวบ้าน) -_-#

 

มันไม่ใช่การแสดงออกทางความรักนะโว้ยยยย!!!! ใครเขาแสดงออกทางความรักด้วยการใส่ชุดแบบนี้กันฟระ

 

แต่อืมม์... การแสดงออกทางความรักอย่างอื่น... ไม่มี orz เป็นความบัดซบมากที่ถูกเข้าใจว่าแสดงออกทางความรักด้วยคำพูดและวิธีแบบนี้ 変態 ชัดๆ...

 

โอเค... ครบรอบแต่งงานปีที่ 8 วันวาเลนไทน์นี้ จะสั่งชุดว่ายน้ำโรงเรียนมัธยมมาเลยละกัน... (やると決めたら、大胆にしましょう!)

 

 

ป.ล. ออกแบบปกเรื่อง Akuma no Hanazono (~Garden of Evil~) เสร็จแล้ว (เกือบลืม) ได้ข่าวเขียนจบตั้งแต่อาทิตย์ก่อน =_= แค่ออกแบบปกเป็นอิมเมจในฐานะของคนเขียน ไม่ได้มีกำหนดการจะได้พิมพ์แต่อย่างใด (ไม่น่าจะได้พิมพ์) อย่างไรก็ตาม... ใครสนใจก็อ่านได้ค่ะ m(_ _)m http://hayashikisara.warabimochi.net

 

 

 

 

 

 

ป.ล. 2 ขอ PR หน่อย... คือเรื่องสั้นที่เขียนเกี่ยวกับรักครั้งแรกร่วมกับนักเขียนท่านอื่นๆออกกับสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์จะออกวางแผงวันนี้ค่ะ เนื่องจากมีนักเขียนมาเขียนร่วมกัน 24 คน เลยแบ่งออกเป็นสองเล่ม เล่มละ 12 เรื่อง ของโบว์อยู่เล่มสีแดงที่จะวางแผงวันนี้ ใช้ชื่อจริงเขียน (ตามคำแนะนำของบ.ก.) เรื่องที่เขียนเกี่ยวกับรักครั้งแรกนั้นบางคนอาจจะเคยอ่านจากในบล็อคแล้ว เวอร์ชั่นที่ลงในหนังสือเป็นเวอร์ชั่นที่ขยายความกว่าเดิม และได้รับการขัดเกลาให้เป็นผู้เป็นคน (กร๊ากก) ดูสุภาพมีชาติตระกูลขึ้นจากกองบ.ก. ออกสู่สายตาประชาชนต้องมีความเป็นผู้ดีกันบ้าง (แต่ตอนส่งต้นฉบับก็ไปแบบเถื่อนๆอ่ะนะ กะว่าให้ทางกองพิจารณาเอาเอง)

 

รายชื่อนักเขียนท่านอื่นก็ตามนี้ค่ะ

 

 

 

 

 

 

 

ปกแดง...

รักแรก อนุสรณ์ ติปยานนท์

ครั้งแรก ระหว่างรัก วิชัย   

เมษายน-กันยายน นรา

(First) Love Letter ออนอุมาร์

รักแรก ผมอยู่ข้างหลังคุณ

เขตการปกครองมายองเนส จิราภรณ์ วิหวา

รอยเท้าสะกด ตุล ไวทูรเกียรติ

Once ต้องการ   

รักแรกแรด อนุรักษ์ กิจไพบูลทวี

 The beginning is the end is the beginning จักรพันธุ์ ขวัญมงคล<