[Ranking] 10 สัญญาณบอกลา!

posted on 01 Feb 2011 06:15 by hayashikisara in Diary

10 สัญญาณบอกลา

 
 
 
เป็นหัวข้อที่เหมาะกับเดือนแห่งความรักจริงๆ... (คือ ให้รู้ตัวกันแต่เนิ่นๆ จะได้ไม่ต้องไปหวังอะไรกับวาเลนไทน์ กร๊ากๆ)

 

 

 

หลายคนชอบใช้วิธีบอกเลิกด้วยการ fade out หายไปจากชีวิตเค้า =_= ปล่อยให้เค้างงไปครึ่งชีวิตว่ากรุทำอะไรผิด? แต่จริงๆไอ้อาการอยากจะเลิกหรือจะ fade out ออกจากชีวิตเค้าเนี่ย มันก็พอจะมีสัญญาณให้จับกันอยู่บ้าง ทางญี่ปุ่นเค้าเลย Ranking ออกมาให้จับกันง่ายๆ จะได้รู้ตัวกันแต่แรกๆ เผื่อจะ Fade ออกไปจากชีวิตมันทันก่อน...

 

อันดับ 10 ไม่ถามโปรแกรมอะไรเราอีกแล้ว

อาทิตย์นี้เธอจะไปไหน? ว่างไหม? มีโปรแกรมอะไรหรือเปล่า? มันไม่ถามเราอีก หรือมันมีโปรแกรมของมันแต่ไม่บอกเรา คือมันไม่นับเราเป็นส่วนหนึ่งของโปรแกรมมันอีกแล้ว T^T (ส่วนผัวเดี๊ยนก็ยังไงดี... ข้อนี้อาจจะใช้กับมันไม่ได้ เพราะมันเป็นคนที่ตื่นขึ้นมาค่อยคิดว่ากรุจะทำอะไรวันนี้ =_= วันดีคืนดีมันก็ตื่นขึ้นมาตอนเช้าแล้วพูดว่า “วันนี้เราจะไปนาระกัน” @o@!!! )

  

อันดับ 9 บทสนทนาชวนทะเลาะมันเพิ่มขึ้น

เหมือนมันจะกวนตรีนเรา อารมณ์เสีย หงุดหงิดง่ายๆ แต่ก่อนพูดเล่นด้วย สนุก หัวเราะ วันนี้เล่นมุกเดียวกันมันหาว่าเราแป้ก... -_-;

 

อันดับ 8 ไม่ยิ้มแย้มกับเราเหมือนเดิม

แต่อยู่กับคนอื่นทำไมดูปกติ?

 

อันดับ 7 ช่วงเวลาเจอกันสั้นลง

นัดกัน แต่มันบอกจะต้องรีบกลับไปเลี้ยงหมา ให้ข้าวนก เอารถไปซ่อม อะไรของมันมากมาย คือถ้าดูหนังก็ดูหนังอย่างเดียวแล้วต้องรีบกลับไปเลย อีกหน่อยมันคงดูหนังกับเราได้ไม่จบเรื่อง...

 

อันดับ 6 “ช่วงนี้งานยุ่ง” จะเพิ่มมากขึ้น

ไม่มีเวลาจะโทรหา ไปหา หรืออะไรทั้งนั้น ดูๆแล้วมันก็ไม่ได้เป็นคนสำคัญของบริษัทซักหน่อยนี่หว่า...

 

อันดับ 5 วันหยุดก็ไม่ว่าง

แต่ก่อนเห็นมันว้างว่างและมีพลังเหลือ ไม่เคยเหน็ดเหนื่อย เดี๋ยวนี้บอกว่าวันหยุดอยากพักผ่อนบ้างอะไรบ้าง (ด้วยเสียงโกรธๆเหมือนกรุผิดที่ไปชวน) หรือที่บ้านเกิดจะใช้ทำอะไรอย่างนู้นอย่างนี้มากมายที่แต่ก่อนมันไม่เห็นเคยทำ...  

 

อันดับ 4 ถามคำตอบคำ

ไร้อารมณ์จะคุยกับเราอย่างสิ้นเชิง =_= คุยกับกรุแบบหวานอมขมกลืนมาก ถามอะไรตอบแค่นั้นและไม่คิดจะชวนคุย เผลอๆอยู่ด้วยกันมันนั่งเล่นแต่เกมหรือหาอะไรทำไปซะงั้น จะได้ไม่ต้องคุยกันอีก

 

อันดับ 3 บทสนทนาไม่ต่อเนื่อง

ต่อเนื่องจากอันดับ 4 คือพอเกิดเหตุการณ์ถามคำตอบคำขึ้นมา ความเงียบจะเข้าปกคลุมระหว่างเราสองมากขึ้น -_-; ชิ้ง... กันไปให้อึดอัด

 

อันดับ 2 ไม่ตอบเมล์ ไม่ตอบแมสเสจ

ไม่สนอีกว่ากรุจะทวิตหรือกระซิบอะไรใน Facebook แต่ก่อนงี้เม้นต์เป็นคนแรก เดี๋ยวนี้แทบไม่เคยเห็นเม้นต์มัน เผลอๆถอดสถานะการคบกันของเราออกไปให้กรุช็อคอีก

 

อันดับ 1 โทรไปแล้วไม่รับ

มันบอกงานยุ่ง เดี๋ยวว่างแล้วโทรกลับเอง แต่ผ่านไปสองอาทิตย์แล้ว กรุยังไม่เห็นมันว่างเลย...

 

ก็แล้วแต่ท่านแล้วล่ะว่าจะปล่อยมัน fade out ไป หรือจะ fade out เอง หรือจะคุยกันให้เป็นเรื่องเป็นราวไปเลย (แต่ทำใจไว้ด้วยว่ามันจะทำหน้าตาน่าเบื่อหน่ายหรือบอกไม่มีอะไรอย่างนั้นอย่างนี้ แต่ก็ค่อยๆหายไปจากเราอยู่ดี) บางคนก็ประหลาด เป็นฝ่ายหมดใจกับเค้าแล้ว แต่กลับอยากให้อีกฝ่ายเป็นคนบอกเลิกก่อน -_-; ศาลไม่ได้ตัดสินให้คนบอกเลิกก่อนมีความผิดทางอาญาหรือต้องเสียค่าปรับอะไรหรอกนะ

 

จริงๆแล้วเราต่างรู้ตัวกันเนอะ เวลาโดน Fade out เนี่ย... แต่บางทีมันก็ก้ำกึ่งนะ ว่ามันตั้งใจจะหายไปจากชีวิตเราหรือแค่หมดช่วงโปรโมชั่นไปเฉยๆ =_= กลายมาเป็นช่วงจ่ายรายเดือนธรรมดา มันก็จะจ่ายเราแต่การดูแลมาตรฐาน ไม่มีไอ้แคมเปญสุดที่รักมาให้หวานชื่นอีก ซึ่งมันเป็นเรื่องธรรมดา ไม่มีแคมเปญใดจัดได้ตลอดไป T^T มันจะต้องหมดช่วงโปรโมชั่นกันไปบ้าง แล้วแต่เค้าจะจัดให้นานแค่ไหน ถ้าโชคดีก็อาจจะมีแคมเปญเป็นพักๆ อันนี้แล้วแต่ดวง...

 

อ้วนแว่นเป็นคนที่ไม่ค่อยมีแคมเปญยิ่งใหญ่อะไร (อย่าไปหวังของหรือเซอไพรส์อะไรจากมัน อย่างดีมันก็จับอะไรจากตู้ยูโฟร์แคชเช่อร์มาให้...T^T) แต่บทพูด subtitle japanese ของมันเป็นอะไรที่สุดยอด (อย่าได้แปลเป็นไทย จะหากระโถนไม่ทันกันทีเดียว) ยิ่งพวกเมล์พวกแมสเสจ เป็นอะไรที่อ่านแล้วหลอมละลายกันได้ง่ายๆ (อย่าเอาหน้าตามาเลย ส่งเมล์มาแล้วกัน เอ๊ย ไม่ใช่)

 

... จริงๆก็ชอบนะ แต่ถ้าไม่คบกับอ้วนแว่นก็คงไม่รู้หรอกว่าเราเป็นทซึนน่ะ orz... คือปกติเราก็เป็นผู้เป็นคน เอางานเอาการ รักเด็ก(?) T^T แต่เวลามาพูดอะไรหวานๆเนี่ย มันไม่รู้จะตอบอะไรหรือทำหน้ายังไงน่ะ (ไหนว่าคนญี่ปุ่นไม่ค่อยพูดไง) บางทีทำท่าทางขุ่นเคืองเหมือนมันผิดที่มาบอกรักกรุอีก... -_-; ซึ่งเราคิดว่าเป็นสาเหตุให้คุณฮายาชิแกล้งเล่นนี่ล่ะ (เวรกรรม... คำเหล่านั้นเกิดจากความเป็น S ของมันหรือนี่...) เมื่อวานก็ย่องเข้ามากลางดึก (นอนคนละห้องกันน่ะ) ... มาจูบแล้วบอกรัก!! @///@!!!!!!!!!!!!!!!! (การ์ตูนมาก)

 

มองหน้าเราที่ตื่นมาแบบทำอะไรไม่ถูก... (เมิงมาปลุกกรุทำไมตีสองเนี่ยยยยยยยย) หัวเราะใส่แล้วกลับไปนอน... orz...

 

 

 
เง้อ... T^T

 

บางที... ก็บอกว่าเป็นการแก้แค้น ที่เราชอบพูดภาษาญี่ปุ่นด้วยบทพูดที่แบบ... กำกวม =_= (คือ... เดี๊ยนก็ไม่ได้กำกวมน้า!! ช่วยตัดสินด้วย!!!) คือคุณฮายาชิชอบมานวดไหล่ให้บ้าง นวดเท้าให้บ้าง (เป็นผัวที่ดีมาก กลับจากทำงานแล้วต้องมานวดต่อ) ในการนวดเนี่ย... คนเรามันก็ต้องมีคำสั่งให้ได้ดังใจกันบ้าง... ซึ่งบทพูดพวกนี้...มัน... ก็จะประมาณนี้ 「もっと激しくできないの?」、「もっと色々できないの?」、「力入れすぎ。」, 「サービスはこれだけ?」etc. (มากกว่านี้ไม่อาจเปิดเผยได้ เดี๋ยวพวกนักเรียนที่อ่านออกแต่ภาษาญี่ปุ่นมาอ่านมันจะช็อค) คือ... นวดไหล่อยู่ แน่นอน มันก็ต้องหมายถึงไหล่สิวะ!! -_-; (คุณฮายาชิ : "อริสรา... ภาษาญี่ปุ่นของเธอน่ะมัน...") อยู่บ้าน บางทีก็ชอบใส่กระโปรงสั้น กางเกงขาสั้น (ขัดกับบุคคลิกอย่างแรง) ซึ่งจริงๆก็เป็นตั้งแต่ที่ไทยแล้ว อยู่บ้านใส่กางเกงขาสั้นเนี่ย T^T ไม่ได้จะอ่อยใคร... มันบอก 「愛情表現が歪んでる。」(การแสดงออกทางความรักผิดกับชาวบ้าน) -_-#

 

มันไม่ใช่การแสดงออกทางความรักนะโว้ยยยย!!!! ใครเขาแสดงออกทางความรักด้วยการใส่ชุดแบบนี้กันฟระ

 

แต่อืมม์... การแสดงออกทางความรักอย่างอื่น... ไม่มี orz เป็นความบัดซบมากที่ถูกเข้าใจว่าแสดงออกทางความรักด้วยคำพูดและวิธีแบบนี้ 変態 ชัดๆ...

 

โอเค... ครบรอบแต่งงานปีที่ 8 วันวาเลนไทน์นี้ จะสั่งชุดว่ายน้ำโรงเรียนมัธยมมาเลยละกัน... (やると決めたら、大胆にしましょう!)

 

 

ป.ล. ออกแบบปกเรื่อง Akuma no Hanazono (~Garden of Evil~) เสร็จแล้ว (เกือบลืม) ได้ข่าวเขียนจบตั้งแต่อาทิตย์ก่อน =_= แค่ออกแบบปกเป็นอิมเมจในฐานะของคนเขียน ไม่ได้มีกำหนดการจะได้พิมพ์แต่อย่างใด (ไม่น่าจะได้พิมพ์) อย่างไรก็ตาม... ใครสนใจก็อ่านได้ค่ะ m(_ _)m http://hayashikisara.warabimochi.net

 

 

 

 

 

 

ป.ล. 2 ขอ PR หน่อย... คือเรื่องสั้นที่เขียนเกี่ยวกับรักครั้งแรกร่วมกับนักเขียนท่านอื่นๆออกกับสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์จะออกวางแผงวันนี้ค่ะ เนื่องจากมีนักเขียนมาเขียนร่วมกัน 24 คน เลยแบ่งออกเป็นสองเล่ม เล่มละ 12 เรื่อง ของโบว์อยู่เล่มสีแดงที่จะวางแผงวันนี้ ใช้ชื่อจริงเขียน (ตามคำแนะนำของบ.ก.) เรื่องที่เขียนเกี่ยวกับรักครั้งแรกนั้นบางคนอาจจะเคยอ่านจากในบล็อคแล้ว เวอร์ชั่นที่ลงในหนังสือเป็นเวอร์ชั่นที่ขยายความกว่าเดิม และได้รับการขัดเกลาให้เป็นผู้เป็นคน (กร๊ากก) ดูสุภาพมีชาติตระกูลขึ้นจากกองบ.ก. ออกสู่สายตาประชาชนต้องมีความเป็นผู้ดีกันบ้าง (แต่ตอนส่งต้นฉบับก็ไปแบบเถื่อนๆอ่ะนะ กะว่าให้ทางกองพิจารณาเอาเอง)

 

รายชื่อนักเขียนท่านอื่นก็ตามนี้ค่ะ

 

 

 

 

 

 

 

ปกแดง...

รักแรก อนุสรณ์ ติปยานนท์

ครั้งแรก ระหว่างรัก วิชัย   

เมษายน-กันยายน นรา

(First) Love Letter ออนอุมาร์

รักแรก ผมอยู่ข้างหลังคุณ

เขตการปกครองมายองเนส จิราภรณ์ วิหวา

รอยเท้าสะกด ตุล ไวทูรเกียรติ

Once ต้องการ   

รักแรกแรด อนุรักษ์ กิจไพบูลทวี

 The beginning is the end is the beginning จักรพันธุ์ ขวัญมงคล

รักครั้งแรกกับความสามารถทางภาษา อริสรา ฮายาชิ

  รักที่ไม่เคยบอก พ-ล-อ-ย-น-ภั-ส