เมื่อวันที่ 30 สิงหาที่ผ่านมา... เป็นวันครบรอบเขียนบล็อคที่ exteen มาปีนึงพอดี @_@; (ลืมไปเลย) ปีนึงปีนึงนี่มันเร็วเนอะ... 

 

 

 

เข้าวันที่ 1 กันยาแล้ว... หลายโรงเรียนในญี่ปุ่นเปิดเทอมวันนี้เป็นวันแรก และอีกหลายโรงเรียนตัดสินใจปิดต่อเพราะกลัวการแพร่ระบาดของไข้หวัด 2009 ยืดเวลาตายให้นักเรียนที่ยังทำการบ้านปิดเทอมไม่เสร็จไปได้อีกนิดหนึ่ง ^_^;

 

 

 

พูดถึงการบ้านปิดเทอมของนักเรียนประถม... นึกถึงสมัยที่ยังเรียนประถมอยู่โรงเรียนสตรีบูรณวิทย์ซึ่งเป็นโรงเรียนเอกชนใกล้บ้านอยู่แถวจรัญฯ (ก็ไม่เชิงใกล้ ตอนนั้นบ้านอยู่ซอยจรัญฯ 85 ห่างจากโรงเรียนห้าหกป้ายรถเมล์ แต่รถติดมาก ใช้เวลาเป็นชั่วโมงทุกวัน)

 

 

 

จำได้ว่าการบ้านปิดเทอมค่อนข้างจะเยอะ ส่วนใหญ่ก็จะเป็นประเภททำโจทย์ในหนังสือแบบฝึกหัดแต่ละวิชาหน้าไหนถึงหน้าไหน รวมๆแต่ละวิชาแล้วก็เยอะ... แต่ก็จำได้ว่าส่วนใหญ่จะทำเสร็จแต่เนิ่นๆ เพราะนิสัยเป็นประเภทชอบเหนื่อยก่อนสบายทีหลัง (ตั้งแต่เด็ก -_-;) คืออยากจะเล่นๆๆแบบไม่มีห่วงในช่วงปิดเทอม เพราะฉะนั้นพอถึงปิดเทอมปุ๊บก็จะตั้งหน้าตั้งตาทำการบ้านก่อนเลย

 

 

 

มานึกดูแล้ว...จริงๆไม่ใช่วิธีที่ฉลาดเท่าไหร่ เพราะเมื่อการบ้านเสร็จเร็ว กลายเป็นว่าพวกผู้ใหญ่จะสบายใจเลยใช้งานใหญ่เลย ไอ้ที่คิดว่าการบ้านเสร็จแล้วจะได้เล่นๆๆอย่างอิ่มหนำสำราญมันผิดถนัด เหมือนตอนที่คิดว่าอายุ 18 แล้วเลยรีบไปสอบใบขับขี่ดีกว่าจะได้ขับรถไปไหนมาไหนเองได้...ว้าวๆน่าสนุก ไปๆมาๆพอได้ใบขับขี่มาแล้วต้องคอยแสตนบายด์รับใช้ประเทศชาติ วันหยุดไปไหนไม่ได้ต้องคอยขับรถให้คุณหญิงแม่เป็นหลัก ^_^;

 

 

 

ทุกวันนี้ก็ยังมีนิสัยอย่างนี้อยู่ คือคิดว่ายอมลำบากก่อนค่อยสบาย กินของที่ไม่ชอบก่อน ของชอบเก็บไว้กินทีหลัง ต่างกับคุณฮายาชิอย่างสิ้นเชิง... (มันจะกินของชอบก่อน ของไม่ชอบเหลือไว้ทีหลัง หรือไม่้ก็ไม่กินเลย) ตอนคบกันใหม่ๆเวลาไปกินข้าวด้วยกัน เราจะเขี่ยๆของที่ชอบไว้ข้างๆจานก่อนเพราะคิดจะเก็บไว้กินทีหลัง... ปรากฏว่าไอ้คุณฮายาชิคิดว่าเดี๊ยนไม่ชอบกิน ก็เลยตักเข้าปากตัวเองทันที (อ๊าาาาาาา @o@!!!! ของโปรดของเดี๊ยนนนนน) หลังจากมารู้ทีหลัง (ด้วยการสังเกตของมันเอง -_-;) ต่อมาเลยเหลือของที่เราชอบไว้ให้ ส่วนเราเองก็ได้เรียนรู้เหมือนกันว่าการเหลือของชอบไว้กินทีหลังในบางครั้ง ทำให้ของชอบนั้นไม่อร่อยอย่างที่คิด -_-; (เพราะอิ่มแล้ว) แถมบางทีความซวยบังเกิดขึ้นเพราะอิ่มเต็มที่ก่อนจะหมดจาน ทำให้ไม่สามารถกระเดือกของชอบที่เหลือไว้เข้าคอได้ T^T (เสร็จไอ้คุณฮายาชิอีก)

 

 

 

สรุปว่าการอดเปรี้ยวไว้กินหวาน อาจทำให้ได้กินแต่ของเปรี้ยว... -_-; ควรดูกาละเทศะและสถานการณ์ประกอบด้วยอย่างแรง...

 

 

 

กลับมาที่เรื่องการบ้านปิดเทอม... การบ้านปิดเทอมของเด็กประถมที่ญี่ปุ่นนี่เหมือนจะถูกกำหนดไว้ตายตัวแล้วว่ามีอะไรบ้าง คือมันจะวนๆเวียนๆอยู่เช่น ทำสมุดแบบฝึกหัด (ドリル), เขียนเรียงความ (作文), อ่านหนังสือนอกเวลาแล้วเขียนความเห็น (読書感想文), เฝ้าสังเกตุการณ์อะไรบางอย่าง (観察記録), ประดิษฐ์ของมาส่งหรือวิจัยอิสระ (図画工作, 自由研究) แล้วก็จะมีพวกคัดลายมือคันจิ (習字) เป็นต้น... รวมๆแล้วก็เยอะอ๊วกแตกพอสมควร ส่วนใหญ่เด็กๆจะขี้เกียจมาเร่งทำเอาตอนท้ายๆ พ่อแม่พี่น้องต้องมานั่งช่วยกันทำอย่างที่เห็นในการ์ตูนกันบ่อยๆ ดังนั้นช่วงปลายๆฤดูร้อนตอนใกล้จะหมดเดือนสิงหานี่ ถ้าไปร้านหนังสือจะเห็นพวกหนังสือเกี่ยวข้องกับหัวข้อการทำการบ้านของเด็กวางเรียงรายกันมากมาย สำหรับเด็กๆและพ่อแม่ืที่ยังนึกไม่ออกว่าจะให้ลูกวิจัยหัวข้ออะไรส่งอาจารย์ดี... ^_^;

 

 

 

แต่ถ้าจนแล้วจนรอดยังนึกไม่ออก การบ้านยังเสร็จไม่ทันอีก... สมัยนี้มีบริการทำการบ้านแทนลูกของคุณ... หรือที่เรียกว่าชุคุไดไดโคเซอร์วิสด้วย (宿題代行サービス) @_@;

 

 

 

บริการรับทำการบ้านแทนนี้เป็นธุรกิจแบบใหม่ที่เกิดขึ้นในโลกของอินเตอร์เน็ท มีทั้งเป็นรูปแบบบริษัทและเด็กมหาวิทยาลัยที่ต้องการหารายได้พิเศษด้วยการเก็บเงินค่าบริการจากการช่วยเด็กประถมทำการบ้าน -_-; (โธ่เอ๋ย...) ราคาก็ไม่ใช่ถูกๆ เท่าที่สืบดูราคาเฉลี่ยแล้ว ทำแบบฝึกหัดหนึ่งเล่มราคา 20,000 เยน, ตอบคำถามในชีทที่ได้รับแจกแผ่นละ 1,000 เยน (ถ้ามีหน้า-หลังคิดเป็นสองแผ่น), เขียนเรียงความหรืออ่านหนังสือนอกเวลาแล้วเขียนความเห็น หน้าละ 5,000 เยน (กระดาษมาตรฐานที่ใช้เขียนเรียงความของญี่ปุ่น หนึ่งหน้ามี 400 ตัวอักษร), เฝ้าสังเกตุการณ์อะไรบางอย่าง 30,000 เยน, สิ่งประดิษฐ์หรือวิจัยอิสระ 22,000 –33,000 เยน, คัดลายมือแผ่นละ 5,000 เยน

 

 

 

ถ้าเป็นการบ้านของเด็กม.ต้นจะบวกเข้าไปอีกอย่างละ 1 หมื่นเย