วันนี้ขี้เกียจทำงานอย่างแรงเลยตื่นขึ้นมาวาดรูปแต่เช้า... (ได้ข่าวงานยังได้ไม่ถึงครึ่ง จะเสร็จทันหรือ?) รูปก็วาดได้ไม่เป็นที่พอใจ ฝนก็ตกอีกต่างหาก -_-;

หลายคนคงจะรู้อยู่แล้วว่าสามีอีฉันเนี่ยเป็นโอตาขุ ตกเย็นแทบไม่ไปไหน จะตรงดิ่งกลับบ้านทันทีเพื่อมาออนไลน์เกมโปรดแชทกับผองเพื่อนของมันทุกวัน คนในเกมออนไลน์ที่เล่นก็มีหลายแบบหลายประเภท ส่วนใหญ่่เป็นซาลารี่แมนธรรมดาๆ เด็กมหาวิทยาลัย ฟรีเตอร์ หรือไม่ก็แม่บ้านนี่ล่ะ

นอกจากมันจะอัพเลเวล สะสมอาวุธ บริหารประเทศอะไรของมันไปเรื่อยแล้ว ก็ยังแชทเรื่องการงานเรื่องการเมือง สังคม เศรษฐกิจ ดาราหรือกระทั่งเม้าท์ผัวเมียชาวบ้านกันทั่วไปเหมือนสมาคมแม่บ้านนี่แหล่ะ ด้วยนิสัยเด็กๆของมันเวลามันแชทมันคุยอะไรกับใครก็ชอบมาเล่าให้ฟัง บางทีก็เรียกเราไปนั่งดูมันแชท (เพื่อ?) สรุปว่าส่วนใหญ่ก็รู้จักเพื่อนๆในเน็ทของมันด้วย (แต่ละคนชื่อแปลกประหลาด ตั้งกันแบบขอไปที)

วันก่อนนี้มีคุณแม่บ้านลูกสามคนนึง เพิ่งทะเลาะกับสามีมาเลยมาเล่าความหงุดหงิดให้เพื่อนๆฟัง คือลูกสามของเธอเป็นลูกสาวทั้งสามคน แล้วปีนี้คนโตก็ขึ้นม.ปลาย เป็นครั้งแรกที่ต้องตื่นมาทำโอเบงโตให้ลูก

ปกติเธอเป็นคนติดเกมมาก เล่นทั้งวันทั้งคืนขนาดที่ว่าออนไลน์เข้าไปตอนไหนก็จะต้องเจอเธอเสมอ เคยแอบมีกิ๊กในเกมถึงขนาดหลงรักเค้าหัวปักหัวปำคิดจะหย่าแล้วไปอยู่กับเค้ามาแล้ว (ไอ้อ้วนแว่นมันห้ามไว้ จะบ้าเรอะ อยู่กับสามีทำงานดีๆไม่อยู่ ดันคิดจะหนีไปกับหนุ่มออนไลน์ที่วันๆไม่ได้ทำงานทำการอะไร ออนไลน์ทั้งวันเหมือนกัน)

ทีนี้นัยว่าสามีของเธอคนนี้เป็นคนอดทนมาก เมียเล่นเกมทั้งวี่ทั้งวัน ไม่ทำงานบ้าน ไม่ทำกับข้าวให้กิน เช้าไม่เคยตื่นมาทำข้าวเช้าให้ลูกหรือตื่นมาส่งเลยก็ไม่ว่า ทนๆๆทำทั้งงานและทำทุกอย่างแทนหมด ลูกสาวสามคนเลยติดพ่อมาก แล้วให้พูดตามตรงก็คือไม่ชอบแม่ตัวเองเท่าไหร่

พอมาตอนนี้แม่ตื่นมาทำข้าวเช้ากับโอเบงโตให้ (แต่ก็ตื่นมาแบบไม่เต็มใจ หงุดหงิดไง) ตื่นมาทำก็บ่นๆๆๆๆ สามีเลยพูดประมาณว่า “นี่แหล่ะเป็นงานนึงที่แม่คนอื่นเค้าทำกัน รู้รึเปล่าล่ะ?”

เธอเลยโกรธมาก ทะเลาะกับสามีเป็นเรื่องราวใหญ่โตที่มาดูถูก ถึงขั้นคิดว่าจะหย่า (?) เป็นเหตุให้เกิดการเรียกประชุมกลุ่มในเกมเพื่อฟังเธอบ่นกัน -_-; (ลืมบอกไปว่าพื้นฐานเดิมเธอเป็นคุณหนูลูกเจ้าของบริษัทใหญ่ที่ร่ำรวย ไม่เคยลำบากและไม่เคยต้องทำอะไรเอง)

จริงๆก็เข้าใจนะ คนเราสมมุติเหลวแหลกมาตลอด พอจะมาทำอะไรดีทีนึงก็ไม่อยากได้ยินใครมาพูดประชดอ่ะเนอะ แต่สามีก็คงทนมานานและทนมาตลอดจนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน เอาเป็นว่าถ้าเจอเคสแบบนี้ เราควรจะชมเค้ามากกว่า เห็นหลายคนชอบประชดเหมือนกัน อย่าเชียว ไม่มีอะไรดีขึ้น

ทีนี้อ้วนแว่นมันเลยพูดสัจธรรมขึ้นมาประโยคนึงว่า

“ ในเมื่อเราเป็นคนติดเกม ก็ควรจะสำนึกไว้เสมอว่าเราเป็นชนชั้นวรรณะที่ต่ำที่สุดในบ้านนะ”

@_@;

คือถ้าเราติดเกมเราห้ามเรียกร้องอะไร เมียพูดอะไรก็ฟัง อย่าไปเถียงอย่าไปต่อรอง เมียโกรธต้องรีบขอโทษ เมียบอกให้ไปนอนต้องรีบปิดเครื่อง นี่คือการปฏิบัติตัวอย่างถูกต้องในฐานะของคนติดเกม (เพื่ออนาคตในการได้เล่นเกมของตัวเอง)

@_@; (อย่างนี้เองหรือวะ)

ที่สำคัญคือ
คนอื่นๆต่างเห็นพ้องต้องกันกับมันอีกต่างหาก...

เกมที่มันเล่นอยู่นี่เป็นเกมที่มีการโหวตเลือกพระราชา มีการเลือกผู้บริหารด้านต่างๆของเมือง และอ้วนแว่นมันเป็นคนนึงที่ได้รับเลือกให้ดูแลเรื่องการเงิน การเก็บภาษี ค่าเข้าสถานที่บางแห่งในเมืองที่มันเล่น

มันรับเป็นคนดูแลการเงินนี้ภายใต้เงื่อนไขที่ว่า เมียเรียกมันต้องไปทันที เมียไม่ให้เล่นมันไม่ออนไลน์ เมียอารมณ์ไม่ดีมันไม่เปิดคอม เมียหงุดหงิดมันต้องไปเอาใจ
มันจะออนไลน์ได้ตามอารมณ์ของเมียเท่านั้น

@_@;

คนยัง(เจือก)ให้มันเป็น (ด้วยความเห็นใจและเข้าใจมัน)

ตอนนี้นโยบายของมันกำลังเป็นที่นิยมในเกมที่มันเล่น โดยแต่ละคนต้องช่วยสนับสนุนอารมณ์ของเมียเพื่อนกันอย่างเต็มที่...

“เฮ้ยๆ ! เมียเรียกให้ไปนอนได้แล้วอ่ะ!”

“ รีบไปเร็วๆเลย!”

“ ไปเลยๆ รีบปิดคอมสิ!”

ร่วมมือกันอย่างกระตือรือร้น... -_-;

บางทีเห็นอ้วนแว่นมันเอาคาแรคเตอร์แปลกๆชื่อแปลกๆของใครมาเล่นก็ไม่รู้ @_@; หน้าตาประหลาดชอบกลไม่น่าจะเป็นคาแรคเตอร์ของมัน ก็เลยอดถามไม่ได้...

อริสรา : เธอเอาคาแรคเตอร์ใครมาเล่นน่ะ?
นายฮายาชิ : อ๋อ เพื่อนฝากเลี้ยงให้อัพเลเวลน่ะ
อริสรา : แล้วเพื่อนไปไหนล่ะ?
นายฮายาชิ : ภรรยาเค้าเข้าโรงพยาบาล ต้องไปเฝ้า ก็เลยฝากไว้สองสามวัน อ๊ะ! แต่ถ้าเธอไม่ชอบก็จะเอาไปคืนเค้านะ เพราะ
บอกไว้แล้วว่าถ้าเมียไม่อนุญาตก็ไม่อัพให้

@_@;

แหม... มันช่างเป็นสมาคมพ่อบ้านที่น่าปลาบปลื้มและซาบซึ้งจังเลย... เจียมเนื้อเจียมตัวอีกต่างหาก...

ชนชั้นวรรณะของคนติดเกมนี่มันน่าเห็นใจเหมือนกันแฮะ... เห็นแล้วว่าอะไรไม่ลง -_-; เอ็งอยากจะเล่นอะไรก็เล่นไปเทอะ!!




วาดรูปนี้... แต่ยังไม่ชอบเท่าไหร่ -_-;

 

 

Comment

Comment: